Podiumkunsten

Praten hoeft al lang niet meer. Handen die futloos
voorwerpen verschuiven - van a naar b om meteen
de handeling te zien - is het goedgekeurde uitgangspunt.

Kamers vullen zich met troebel luisteren, ertussendoor
prikt een flard modernisme door het membraan. Het
heelt en brengt luchtiger denken met zich mee.

Combinaties in diverse kwadraten. Eenvoudig wordt
het nooit meer. Alles is ten minste één keer vervangen.
En o wee, diegene die als eerste durft te lachen, zal
als laatste dit toneel verlaten, zittend op een zeepkist.

Een kwestie van kiezen. Ertussen of ernaast. Met de
troost dat boten blijven varen als er voldoende water staat.

© Nell Nijssen (20-02-2011)